جامعه صنعتی ترکیبی بسیار پیچیده از حرفه ها، سازمانها، گروهها و طبقات اجتماعی است که در آن رابطه ای متقابل میان جامعه و فرهنگ صنعتی برقرار شده ، بنابراین باید به نقش و آثار اجتماعی صنعت در جامعه توجه نمود. طبیعت و خصوصیات بخش صنعت چنان است که بدون مشارکت همگانی حصول به رشد صنعتی بسیار دشوار خواهد بود و این امر ضرورت وجود نهادهای نظیر تشکل ها را توجیه می کند.

از اواسط قرن 17 دولت های دموکراتیک و پیشرفته دنیا از جمله فرانسه و آلمان نهایت همکاری را در ایجاد تشکل های کارآفرین معمول داشته اند و در حال حاضر دیگر کشورهای اروپایی و همچنین آمریکا و ژاپن و حتی هندوستان یکی از مهم ترین علل پیشرفت اقتصادی خود را ارائه کمک جهت ایجاد تشکل ها و نقش موثری که به آنها محول نموده اند، می دانند.

بر اساس اصل 26 قانون اساسی مصوب سال 1358 و همچنین ماده 131 قانون کار مصوب سال 1369 ، قوه مقننه تشکیل کانون کارفرمایی و تشکیل انجمن های صنفی کارفرمایی را تصویب و اجرای آن را به عهده وزارت کار گذاشت. تا کنون دهها انجمن صنفی کارفرمایی در رشته های گوناگون تولیدی تشکیل شده است.

انجمن صنفی کارفرمایی تولید کنندگان لوازم و تجهیزات ورزشی که بنای آن در بهمن ماه 1381 و در پی نشست تولید کنندگان وسایل ورزشی مشارکت کننده در اولین نمایشگاه بین المللی ورزشی تهران گذارده شد، در تاریخ 17/6/1382 با تشکیل مجمع عمومی و پس از آن با طی مراحل قانونی در تاریخ 16/7/1382 با شماره 259 در وزارت کار به ثبت رسیده است و به عنوان یک نهاد رسمی و قانونی و در چارچوب اساسنامه و آیین نامه مصوب خود، کوشش هایش را در راه بهبود و پویایی تولیدات ورزشی ایران، ایجاد ارتباط سامان بخش بین تولیدکنندگان، ارتباط دائمی با کانون ها و نهادهای فنی تخصصی داخلی و خارجی، آغاز کرده است. هم اکنون اصلی ترین واحدهای تولیدکننده کالاهای ورزشی کشور عضو انجمن هستند. این تولیدکنندگان دلیل پویایی نقش به سزایی در بالا بردن کیفیت تولیدات ورزشی در ایران داشته اند و خوشبختانه تعداد زیادی از آنها نیز موفق به اخذ گواهینامه استاندارد داخلی و بین المللی گردیده اند و همواره تلاش داشته تا صنعت ورزش کشور درخور نام بلند آوازه ایران باشد. انجمن امیدوار است به عنوان سازمانی فراگیر، و بدون هیچ واسطه ای ارتباطی مستقیم و امن بین متقاضیان کالاهای ورزشی و تولیدکنندگان ایجاد کرده که منافع هر دو را تامین و تضمین کند.